Hayatım boyunca ya Taksimde oturmak ya da çalışmak istedim. Çalışmaya başlayınca birinci ayın sonuna doğru Taksim'den soğumaya başladım. Özlenmesi gereken yer. Yine de canım. Canım.
=nevizade bütün insanlardan sıyrılıp ,kendimi attığım tek sokak...
bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı,bi aşşa bi yukarı
yok ya artık baydı istiklal.. tarihi olarak müthiş bi yer ama.. abaza kaynıyor
tam özgürlük caddesi ya istanbulda belkide sayılı medeni yerlerden denebilir orda yaşamaktan çok mutluyum:))) hergün başka güzel
Kalabalık.Aşk.Alış Veriş.İnsan Vitrini.Kültür Tomurcuğu.Vazgeçilmez
her evden çıktığımda "ulan bizim mahalle yine ne kalabalık dediğim",zamanla tiksinmeye başladığım uzun ama "boş" cadde...
Metallica'dan sonra geçirilen ve fazlaca özlenilen bir 28 Temmuz gecesi ;(
en sonunda bi turist hatunun sinyal yaptığını gördüüüm dehşetengiz yer :D
1 liğaaaa??? hahahah :D
ytl'na bile geçmiş ona çok güldüm :)
sinyal için en ideal cadde :p
gecelerı daha cok keyıf aldıgım ve yurumekten hıc sıkılmadıgım cadde..
abartılıyor.
ben hep ordayim....
yuppi yarın ordayımm..
piskodelik
piskodelik
piskodelik
yağmur,elma şekeri,çikolata
45'lik
Hayatın daracık kapılarından geçişsiz-fiillerle sığdırmaya çalıştm küçücük kafamı, olmuyor. Kısacık boyumla minicik basamakları tırmandım bi koşu, sanısıyla çıkılabilirliğin en tepeye..yüzümde hala yeniyetme mahmurluğu.. Ve hala yudumlamaktayım kaldırımlarını tekinsiz sokakların. Bilinmiyormuş ezberden,
düşe kalka, koşa yorula, dizindeki berelere aldırmaksızın büyümesi kokaklarda. Bilinmiyormuş.. Bilemezsin..
Ben hala İstiklal'deyim! Sen, nerdesin...